Den øvste norma i den politiske styringsforma, demokratiet, blir lett folkefleirtalet si tause tilslutning. Denne tause tilslutninga er nok til å endra både Grunnlova og resten av lovverket. Sjølv om slike endringar av og til fører til det betre, så har vi i fleire tiår sett lover som har ført oss bort frå dei mest openberre sanningar. Ein ting som er ulovleg fordi lovverket seier at det er ulovleg, blir lovleg når ein endrar lova. Men det betyr ikkje at det dermed blir rett?
Når Guds Ords norm er borte, vil ein tru at ting er rett fordi det er lovleg. Når lystene blir styrande norm, vil det som kvar og ein har lyst etter, bli rett for den personen. Ein kvar får vurdera kva som er rett for han eller ho. For dei som ser Guds norm som sanning, kan aldri synd bli rett om den er aldri så lovleg.
Bibelen seier at der det ikkje fins ei lov, er der heller ikkje lovbrot. Sjølvsagt! Ein kan ikkje bryta ei lov som ikkje eksisterer. Problemet er at mange les denne setninga som om det står: Der det ikkje fins ei lov, fins det heller inga synd. Bibelen seier at det var synd i verda før lova kom. Synd blei ikkje synd på grunn av lova. Lova gjorde berre merksam på kva som var synd, slik at dei som elska Gud og nesten sin som seg sjølv, skulle ha gode regulativ å styra liva sine etter.
Drap, tjuveri, hor, løgn, korrupsjon, avgudsdyrking og opprør mot Gud, er synd både før lova og uavhengig av lova. Slike ting vil aldri bli rett å leva i. Å ta livet av barn i mors liv, har aldri vore og vil aldri rett om det er lovleg i tusen år. Å ha sex med eit menneske av same kjønn er ein styggedom for Herren heilt uavhengig av lovverk. Konsekvensen av å følgja øydeleggjande og nedbrytande livsmønster, vil ikkje forsvinna av at det blir tiljubla av massane.
Vi har sett mange terrorangrep i vår vestlege verd dei siste åra. Mange vil seia at desse er angrep på demokratiet som styringsform. Eg er ikkje så sikker på at vi skal utropa ei styringsform som målet for ekstremt hat. Bibelen seier om Guds fiende at Tjuven er komen for å stela, drepa og øydeleggja. Han er ikkje avhengig av ei spesiell politisk styringsform for å aktivera det som skal til for å gå til åttak på menneske. Han søkjer å få menneske i si makt, slik at han kan bruka kva som helst av politiske, religiøse eller andre motiv for sitt hat. At djevelen skulle finna ei demokratisk styringsform i Vesten så gudleg og i tråd med Guds vilje, at han av den grunn skulle villa øydeleggja det, finn eg litt vanskeleg å forstå, men kan sjølvsagt ta feil av dette.
Alle land må ha ei politisk styringsform, difor må vi syna respekt for all styringsmakt ut frå det at dei, uansett form, er sett til å ta seg av ein del ting på vegne av han som rår over alt; Gud. Den autoritet styresmakta har, er alltid frå Gud som har all styringsmakt. Om den delegerte autoriteten blir misbrukt har dei eit problem med han som delegerer, ikkje med oss. Han har sona alt i himmelen og alt på Jorda med seg for å leggja alt under seg. Riker kjem og riker går, men hans rike skal i all æva ikkje forgå. Det vil aldri gå over til noko anna rike, men omskapa alt i samsvar med Guds vilje. Som den siste skal han stå fram på Jorda. Kvart kne skal bøya seg og kvar tunge sanna til Gud Faders ære, at Jesus Kristus er Herre.
Jesus kom til Jorda og hadde Guds rike med seg. Når vi løfter blikket litt ut over den Vestlege verda som vi så lett trur definerer det mest naturlege, så ser vi eit Guds rike som er i enorm framgang og under hard forfølgjing. Guds rike er det einaste riket som har ei evig framtid for himmelen og Jorda. Han som sona alt med seg har sett seg på kongsstolen. Han har all makt i himmel og på Jord. Det er derfor vi må gå ut med Godt Nytt til ei verd i mørker. I vår opplyste kultur er det meir mørker enn på lenge.
Men lyset kom til verda ein dag verda ikkje var førebudd. I Han var lys, og lyset var livet for menneska. Han kom til verda, men verda tok ikkje imot han. Lyset skein i mørkret men mørkret har ikkje overvunne det. Hans som sa at lys skulle skina i mørkret, har late sitt lys skina inn i våre hjarte, for at kunnskapen om hans herlegdom, den som lyser i Jesu Kristi ansikt, skal lysa fram frå vår liv. Kanskje det viktigaste vi treng å læra, er å elska menneske slik dei er elska av Gud. Kjærleiken talar aldri løgn, den gler seg over sanninga. I verda har dei som høyrer Guds rike til mange trengler, men Jesus har sigra over verda. Framtida høyrer Gud til.
Filosofiske idear og politiske ideal har inga framtid med mindre dei representerer Guds rike og hans rettferd. Folkeviljen må koma på linje med Guds vilje for å ha ei framtid. Vi har alle levd etter våre eigne lyster og våre eigne tankar på denne verdsens vis. Det vi ikkje forstod, var at vi var leia av den ånd som verkar i dei ulydige. (Ef 2) Peter ville hindra Jesus i å gå til korset. Jesus svara: Bort frå meg Satan, du har ikkje sans for det som Gud vil, berre det som menneske vil. Gud vil at vi alle skal venda om, la oss forsona med Gud, ta imot Guds store nåde og få del i eit nytt liv.
“Framtiden i våre hender”, er det ein organisasjon som heiter. Eg kjenner ikkje denne organisasjonen
godt, men likar navnet og tenkjer meir på det som uttrykk. For som uttrykk er “framtida i våre hender”,
meiningsfult i den forstand at vi arbeider enten med eller imot Gud som eig framtida og som uhindra
gjennomfører den i samsvar med sin plan og vilje. Det er tid! Tid for å vera lys i mørker - Tid for å gje
menneske framtid og håp.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar