Annleisdag med unge i La Paz

Vi har hatt vår første av tre dagar i La Paz. Stort sett har dagen blitt brukt til å ver saman med ein del unge frå menigheten. Vi har spelt fotball og grilla på ein fin plass i eit roleg strøk av byen der det ikkje er så mange hus. Endå til eg har spelt fotball. (Stod riktig nok i mål). Men det er hardt nok å springa å henta ballen i nesten 4000 meters høgde.  

Pastor Edson har flytta hit med familien sin. Eg og David har benytta anledningen til å ha samtalar med eit par ektepar. Etter lunsjen hadde Jacob ei kort undervisning om dåp i vatn, og eg hadde litt undervisning om dåp i Den heilage ande, før vi trekte vi over til Edsons hus og hadde dåp. Det var ein som vart døypt, men det var fire av dei unge som ville bli åndsdøypt.

Han som blei døypt hadde ein del problemer i livet, ikkje minst i familien, men Herrens glede kom til han i dåpen og då vi bad for han etterpå vart han døypt i Anden og talte i tunger. 

Dei andre tre møtte Gud sterkt også. Dei fekk alle tungetale. Den eine sa at han fekk ein utruleg sterk trang til å be. Ei av jentene sa ho opplevde at eld kom og fylte ho frå hovudet og nedover i kroppen. Det var sterkt å sjå korleis dei tok imot i tru og forventning til det Gud har lova deg, og barna dine, alle som er langt bort og så mange som Herren vår Gud kallar på.

Det har vore litt høgdereaksjon hjå ein av elevane våre, men det går bra no. I kveld tok vi ein tur på Dumbos og åt Pique Machu. Det fall i smak hjå alle.

I morgon er det litt turisme og ungdomsmøte på kvelden. Eg skal forkynna på søndags føremiddag her i La Paz og i ei pinseforsamling på kvelden i Cochabamba. Til det treng eg forbønn. Takk til alle som ber for oss. Gud har vore med oss på ein fantastisk måte så langt og vi har sett hans store nåde i aksjon kvar dag. 

Eg skriv desse rapportane for ikkje å gløyma det vi er med på, men også for at dei som er heime kan stå med oss i bønn. Tusen takk.