Skulebesøk, politi og fengselsarbeid

 

I går ettermiddag var vi på ein skule i Quillacollo. To av bibelskulestundetane på teamet gjorde ein god jobb med å dela evangeliet til dei neste 200 vidaregåandeelevane som var der. Vi harr håpa å koma inn i klassane men dette var ei fellessamling ute i skulegarden. Det var ei samling med veldig mykje anna program som ikkje tente hensikten vår så veldig godt. Men i alle fall var det fem stykker som gav livet sitt til Jesus, og det takkar vi gud for. Kvar sjel er verdifull for han. Våre to elevar gjorde ein fantastisk jobb og det var veldig godt for eg å høya kva dei er kapable for.

Etterpå skulebesøket var vi med på eit møte i Cristopol. Det er ein organisasjon av kristne politifolk. Mange av dei som var der i går kveld, var pensjonerte politimenn. Eg skulle forkynna for dei. Det var no litt tatt på sparket, men det var likevel ei god stund. Det viktigaste med å prioritera ei slik samling for min del, er å æra kontakten med Felix Ceccato og arbeidet hans. Han reiste med oss til Bolivia i fjor, berre fordi vi skulle dit. Når han ikkje er her denne gongen kjenner eg det som viktig å vera ein representant for oss saman i arbeidet med å styrka kristenpolitiet og deira arbeid mot korrupsjon ved trua på det som kan forandra samfunnet - eit forandra liv ved trua på Jesus.

Idag var vi tidleg på beina. Vi skulle reisa herifrå klokka 08:00 for å vera i San Pablo-fengselet i Sacaba. Men før det måtte vi smørja på 500 små brød med majones og skinke inni. Fangane i fengselet får ikkje mat frå staten, så det er familien som må forsørja dei. Men ikkje alle har familie og ikkje alle har familie i nærleiken. Eg snakka med ein som var frå colombia. Men vi hadde med 500 av desse ferdig påsmurte og pakka. Vi starta halv seks og var ferdige på ein halvtime. God produsksjonslinje og høg effektivitet. For teamet var det ein spanande og ny erfaring. Vi møtte teamet av pastorar og andre arbeider i alle fengsla i Cochabamba og området rundt. Det var gjensynsglede frå fjoråret og flott samarbeid. Heile ansvaret for programmet inne vart lagt på meg. Vi starta med ein engelsk lovsagt, som jentene på teamet song. Eg akkompagnerte på eit keybord dei hadde der. Så delte eg evangeliet og det var fleire titals innsette som gav livet sitt til Jesus. Etter at vi harr bedt med dei og for dei, delte Benjamin vitnesbyrdet sitt på ein klar og god måte. Veldig bra! Så tok matutdelinga til. Alle innsette (nesten 500 mann) stilte seg i lange køar og takka høfleg for maten. Dei som arbeider her til vanleg, sa at det av og til blir uro mellom fangane, men i dag var det stille og roleg på den måten. Det vil sei, det er mykje lyd heile tida, men under forkynnelsen sat alle stille og lytta. Dei reiser seg når pastor Milton ber for maten, og viser respekt for Guds ord. 

Det er ikkje alt på denne turen som har gitt meg like stor inspirason. Det er også situasjonar i arbeidet som treng å endrast og ting som må takast tak i. Når vi er midt oppe i dette, tek det mykje av fokuset mitt. Men når vi var på HyperMaxi i går og kjøpte 5 kilo med skinke og eg veit ikkje kor mykje majones for fengselsmaten, då kjenner eg at inspirasjonen kjem for fulle mugger. Når det kjem til arbeidsfordeling mellom meg og elevane våre i det å forkynna evangeliet, har eg tenkt å føreslå at dei tek ansvaret på alle skulane og eg tek ansvaret i fengsla. 

I kveld skal jentene i elden på samling for kvinner i menigheten. Dei gjer ein fantastisk jobb og viser den aller beste haldning i alle ting. Det same gjeld dei alle. Eg er så glad for å vera på tur med eit så godt team. Ære til Gud.